Begin januari 2012 gaat de inmiddels jaarlijkse trip van mij en mijn maatje Maarten weer beginnen. We reizen af naar Tulum, Mexico om daar de meest waanzinnige grotduiken te gaan maken. We hebben daar enkele jaren geleden onze NACD full cave brevet gehaald bij Maarten van Baal en sindsdien is een jaar zonder te grotduiken simpelweg niet meer mogelijk. 

Even voorstellen...
Ik heet Sander Evering en in het dagelijkse leven ben ik mede-eigenaar van duikcentrum de Tuimelaar in Groningen. De reden dat ik ben gaan duiken ligt bij mijn ALO opleiding (Academie Lichamelijke Opvoeding), daar werd de opleiding aangeboden en het leek me gewoon wel leuk, al had ik geen idee wat ik er mee zou moeten. Ziehier het resultaat…

Mijn duikgeschiedenis is divers; ik wilde lesgeven en ben PADI instructeur geworden. Ik wilde ook technisch duiken, dat heb ik toen via DSAT gedaan maar ben later verder gegaan bij IANTD voor de trimix duiken. Later de nodige vervolgopleidingen gedaan om Full Trimix instructeur te worden en pas vrij recent GUE-F gevolgd.

Mijn beste (duik)maatje Maarten den Ouden heeft eenzelfde achtergrond, zonder de instructeuropleidingen. Omdat we al vele jaren samen duiken, samen opleidingen hebben gevolgd en elkaar ook boven water door- en door kennen maakt ons dat tot een sterk en perfect team om drie weken bijzondere grotduiken te maken!

 

Onze benadering is niet standaard; om zo diep mogelijk in een grot te komen waar echt bijna niemand op aarde ooit geweest is nemen we afscheid van de vertrouwde dubbelset en maken we gebruik van een sidemount-uitrusting. Daarbij heb je geen tanks meer op je rug, maar langs je lichaam. Dit maakt je profiel veel platter (en veel grotten zijn enorm groot, maar heel erg plat) en bovendien flexibel; indien nodig kun je één of twee tanks los clippen en deze voor je uit duwen. Zo ben je nog kleiner en erg flexibel, want een starre rvs backplate op je rug behoord ook tot het verleden. Hiermee hebben we ongeveer twee jaar getraind en pas vorig jaar Mexico toegepast bij Grotduiken. Meer informatie, foto’s en een presentatie op de DuikVaker volgen voor nog voor meer details…

In deze blog zullen we je de komende weken meenemen op onze toer en stukjes van de meest bijzondere duiken en gebeurtenissen laten zien. Dat zal voornamelijk in de vorm van tekst zijn, foto’s van bovenwater en onder water maken we gebruik van een GoPro HD camera, voorop gemonteerd op mijn helm. Dit geeft niet de meest perfecte beelden, wel een heel realistisch beeld van wat we meemaken en hoe je het ervaart. Lees verder en geniet met ons mee… 

 

De eerste dag; even d’r in komen…
Je moet er wat voor over hebben, maar na bijna 12 uur vliegen vanaf Schiphol landen we eindelijk in Cancun, Mexico. Snel de gehuurde auto ophalen, 1,5 uur rijden en we komen aan in ons hotel in Tulum. Redelijk gaar van de trip is wat eten en een biertje prioriteit, vervolgens lang slapen zodat we lekker fit de volgende dag kunnen beginnen. 

De eerste ochtend vroeg op pad, er moet namelijk nog flink wat gebeuren voor we kunnen gaan duiken. Waar je met je standaard wing, backplate en dubbelset al even de tijd neemt om alles te controleren en te monteren is dat bij sidemount duiken al snel dubbel zoveel werk. Het monteren van tank ‘rigging kits’, loodblokjes aan je harnas rijgen, hier en daar wat touw of bungee knopen en na anderhalf uur gooien we alles in de enorme huurauto. Eindelijk op pad! Uiteraard onderweg even wat taco’s eten, alles staat of valt met de juiste voorbereiding! 

De planning was Car Wash, een mooie grote cenote en voor ons bekend gebied. Altijd een goed idee als het de eerste duik is, ten eerste willen we ons materiaal uitgebreid testen maar ook zelf even weer wennen aan de omstandigheden. Car Wash blijkt te druk, dus pakken we een andere ingang (cenote Zacil Ha) waar helemaal niemand anders is, mooi rustig! 

Onze goede voorbereiding blijkt zijn vruchten af te werpen, na enkele minuten in de cenote blijkt alles perfect te zijn; zoals het hoort als je gaat grotduiken. Na de check terug naar boven, plan doorspreken inclusief alle veiligheidschecks en we kunnen gaan! We besluiten het rustig aan te doen; een ruime gasplanning of een maximale tijd van 45 minuten in (dus een totale duik van ongeveer 90 minuten). 

We volgen de mainline en genieten van de bijna onwerkelijke rust die over je valt terwijl je rustig door de ruimte glijdt. We maken geen jumps en al snel komen we bij ‘Cell blocks’, het eind van de grot… voor backmount duikers. Hier glijden we moeiteloos doorheen maar na een kleine tien minuten wacht ik toch even. Voor me is het klein, te klein eigenlijk voor mij. Maar daarachter is ruimte genoeg. Ik twijfel een beetje, het is immers de eerste duik sinds we terug in Mexico zijn. Toch pakt mijn hand de rechter bolt snap van de tank en ik clip hem los. Terwijl ik de tank voor me uit duw ben ik ineens een stuk kleiner en zonder al te veel moeite passeren we de restrictie.

Even achterom kijken en wachten op Maarten en zijn ‘ok’ en we gaan door.  De ruimte varieert continu van vorm, kleur en grootte. Weer wordt het voor me klein, plat en smal. Ik wacht en kijk voor me maar zie nergens achter de restrictie ruimte ontstaan. Het is een soort lange smalle en platte gang. Pas ik er door? Vast wel. Kan ik straks terug? Vast wel. Ga ik erdoor? Vandaag even niet en ik besluit het teken ‘omkeren’ te geven. Deze eerste duik is mooi genoeg geweest en we zouden het simpel houden en na 80 minuten zit onze eerste duik er alweer op. Tijd voor lunch en daarna maken we ons klaar voor de tweede duik. We willen meer!