Met mijn gezin ben ik op vakantie op Menorca. Natuurlijk is het plan om ook te gaan duiken en al ruim van tevoren heb ik contact gezocht met een duikcentrum in de buurt van ons hotel. Het duikcentrum bestaat al een tijdje en beschikt over prima duikmateriaal. We gaan steeds op pad met een oude houten kotter die een reling heeft op ongeveer kniehoogte.
Zo ook deze duik. Gedurende de hele week is de groep aanwezige duikers redelijk constant, zodat iedereen elkaar intussen goed kent en ook de instructeur heeft iedere duiker al goed kunnen beoordelen na een eerste checkduik. Het is halverwege de week en we hebben intussen al de nodige ervaring opgedaan.
Het originele plan voor vandaag is om op een duikstek die wat verder in de Middellandse Zee ligt te gaan duiken. Maar vanwege het winderige weer besluit de basismanager, die ook de duikinstructeur is, om toch maar naar een rustigere duikstek te varen die direct langs de rotsachtige kust ligt.
Het is hier inderdaad merkbaar kalmer dan op de open zee, maar er is toch ook hier een rollende deining. Aan boord hebben we tien gasten, twee duikgidsen en de duikinstructeur zelf. De duikers zijn zo verdeeld dat de ervaren duikers in groepjes van twee zelfstandig kunnen duiken. De minder ervaren duikers duiken met een van de duikgidsen en een andere groep met de duikinstructeur. Een van de gidsen blijft aan boord.
We spreken een duiktijd van maximaal 60 minuten af. Bij de ankerplaats is het relatief ondiep, zo’n vier tot vijf meter, daarna wordt het natuurlijk snel dieper richting open zee.
Aan boord is ook een echtpaar van middelbare leeftijd. Beiden hebben de juiste opleiding en het aantal duiken gehad om als buddyteam zelfstandig te kunnen duiken.
We komen met de boot bij de ankerplaats en ik ga met mijn buddy het water in. Het echtpaar zit nog op een bankje in de kotter. Na ongeveer een uur duiken komen we weer aan boord en ik zie dat de vrouw van het stel krijtwit op het voordek ligt. Blijkbaar heeft ze meerdere keren overgegeven. Haar man zit naast haar en zorgt voor haar.
De duikgids vertelt me wat er gebeurd is: op weg naar de instap had de vrouw door de deining haar evenwicht verloren en viel ze over de reling in het water. Op dat moment had ze haar vinnen en het duikmasker in de hand. Tot overmaat van ramp was haar duikfles nog gesloten.
Ze kon dus niet uit haar automaat ademen of zelfs maar haar trimvest opblazen en zonk eigenlijk al heel snel omdat ze haar vinnen dus ook niet aan had. Zij heeft haar leven te danken aan de moedige duikgids die haar direct achterna sprong. Hij kon haar weer op de boot krijgen met de hulp van andere duikers die nog in de buurt waren.
Natuurlijk heeft ze daarbij veel water ingeslikt. Helaas is het de duikinstructeur direct na dit ongeval niet gelukt om alle duikers direct terug in de boot te krijgen. Terwijl het ongeval gebeurde, had ik er ook nog niets van gemerkt. Hierdoor kon de terugreis pas beginnen nadat alle duikers weer aan boord waren.
De volgende dag kregen we te horen dat de vrouw het ongeval zonder schade had overleefd. Maar ze besloot de rest van de vakantie niet te gaan duiken.
• Ik open mijn tank nu altijd zo vroeg mogelijk. In het geval van een bootduik, zodra de tank op de boot is vastgezet. Dan test ik ook mijn ademautomaat, octopus en de inflator.
• Ik probeer altijd mijn vinnen aan te trekken als ik nog op de boot zit. Dan kun je beter een paar meter met je vinnen aan je voeten achteruit naar de instap lopen. Maar nog beter: direct over de zijkant met een achterwaartse rol het water in.
• Op duiktrips zou je eigenlijk de voorkeur moeten geven aan duikcentra die een bijboot bij zich hebben. Bij een ongeval kan de betrokkene dan sneller aan land worden gebracht zonder dat de rest van de duikers in het water achter moeten blijven.
Groot gevaar: Vooral ervaren duikers vertrouwen op hun routine en voeren de buddycheck helemaal niet of slechts halfslachtig uit. Dit verhaal laat zien waartoe dit kan leiden.
Duikplanning, verhouding duikgidsen/duikers, groepstoewijzing en de weersgerelateerde verandering van locatie vallen hier volledig binnen het kader van een normaal proces.
In feite kan men in het geval van het beschreven ongeval alleen de ontbrekende of onvolledige buddycheck en de “onvolledige” aankleding met de uitrusting noemen, waarbij je er op moet letten om altijd de duikfles te openen en je automaat te controleren om een situatie als deze te voorkomen. Ongeacht of dit een actieve buddycheck is of een vraag van de mededuiker of aan alles is gedacht.
Belangrijk: de duikfles moet open zijn gedraaid bij het aandoen van de uitrusting.
Of er bij een dergelijk ongeval moet worden gewacht op de rest van de duikgroep, hangt altijd af van de ernst van het ongeval. Aangezien enkele van de andere duikers nog aan het duiken waren, zou in een ernstig geval het slachtoffer onmiddellijk naar het ziekenhuis gebracht moeten worden. Een of meer duikgidsen hadden op de ankerplaats kunnen blijven wachten op de rest van de groep, die dan later door de kustwacht of andere boten opgehaald zouden worden.
Laat een reactie achter