Tekst & foto’s: Harro Cats
Met de zodiac zijn we op weg naar een van de mooiste riffen van de omgeving. Er liggen er twee vlak bij elkaar en vandaag gaan wij duiken op een van de lokale buitenriffen. Na 20 minuten varen leggen we vast aan de boei bij het rif. Ik rol achterover de boot uit en pak mijn camera aan om vervolgens alvast af te dalen naar de “Photo Rock”, een pilaar op het rif die bekend staat om zijn uitzonderlijke schoonheid. Als ik er ben gaat mijn hart weer sneller kloppen. Van een vorige duik weet ik waar ik terechtkom, maar nu is het nóg mooier. Er is een open doorkijk in het blok waar heel veel glasvis zwemt en zachte koralen in en omheen groeien. Binnenin heb ik de laatste keer een grote bruine murene gespot. Alleen heeft hij zich deze keer niet binnen verstopt, maar hangt hij buiten aan een uitstekend stuk van het rif vlak voor de opening! Wat een mooi beeld, adembenemend!
Snel pak ik mijn camera, mijn Iphone in een behuizing, om dit unieke moment vast te leggen. Maar helaas … de warme Egyptische zon heeft genadeloos toegeslagen op mijn camera. Tijdens het varen lag hij veilig in de boot, alleen wél in de volle zon. Stom! Ik had beter moeten weten! Ik heb er nooit bij stilgestaan dat hij zo warm zou worden dat deze uitschakelt… Daar hang ik dan als fotograaf, onder water in een prachtige omgeving en ik kan het niet vast leggen. Tja, wat nu? Er zit maar één ding op. Gewoon lekker gaan genieten van de duik. Dan maar geen foto’s en ik clip de camera aan mijn vest vast.
Ik pak mijn lamp en richt deze op de opening in het rif. Deze is vol van kleur, oranje, rood, roze en nog veel meer door de sponzen, zachte koralen en begroeiingen. We spotten een paar bontgekleurde kleine naaktslakken en genieten van de aanwezigheid van verschillende soorten gekleurde vissen, terwijl de grote bruine murene op een paar meter afstand gemoedelijk toekijkt wat deze groep bubbelende wezens aan het doen is.
De Photo Rock is een plek waar je de hele duik zou kunnen blijven, maar dan mis je de rest van het maagdelijk ogende rif. Want dat is deze duikstek! Ongerept en in volle gezondheid. Groot in variaties van verschillende soorten koralen en begroeiingen. Waar je ook kijkt, er is overal wat te zien. Klein, groot, vis, sponzen, koralen, begroeiing en ander leven. Als ik foto’s maak onder water ga ik vaak wat sneller door mijn lucht heen, maar deze duik zit ik een stuk ruimer in mijn lucht en pas na ruim een uur zijn we min of meer het rif rondgezwommen en komen we weer terug bij het stuk rif waar we begonnen zijn. Ik neem nog wat tijd om deze aquarium-look-a-like onderwaterwereld in me op te nemen voordat ik weer naar boven moet.
Duikcentrum Ducks Diving is in 1997 opgericht door Essan en Marianne Hassan. Na ruim 27 jaar op Mangrove Bay bij Marsa Alam te hebben geopereerd, was er noodzaak om daar te vertrekken. Begin 2025 is de complete duikbasis inclusief staf verhuisd naar Rohanou Resort bij Zerib Kebir. Iets meer dan 30 minuten rijden vanaf Marsa Alam Airport. Samen met hun zoon Karim Hassan, de operationele manager van het centrum, zijn ze erin geslaagd om hun goed verzorgde familiebedrijf voort te zetten.
Bij mijn aankomst word ik hartelijk ontvangen, maar niet alleen ik: ook alle andere gasten, waarvan er opvallend veel niet voor de eerste keer kwamen. De inrichting van het duikcentrum is zo opgezet dat je er zowel vóór als na de duik heerlijk kan vertoeven en socializen. Marianne houdt het overzicht van alles wat er gebeurt en maakt hier en daar een praatje om zeker te weten dat iedere duiker het naar zijn zin heeft, terwijl vader Essem zich meer bezighoudt met de administratie en andere zaken achter de schermen. Karim is gedreven om ervoor te zorgen dat elke dag, elke gast en elke duik een beleving op zich is.
Na de duik van vanmiddag staat er voor de avond een nachtduik op het programma. Officieel zijn nachtduiken in Egypte niet toegestaan, waardoor het om een schemerduik gaat. Deze duik wordt gedaan vanaf het duikcentrum op het huisrif. Bij het iets hoger gelegen duikcentrum pak je de benodigde uitrustingsstukken onder je arm en loop je over de ongeveer 85 meter lange steiger naar de zee. Daar staan de duiktanks voor je klaar. Er is keuze uit perslucht (21%) en nitrox (32%). En dat weer in een standaard aluminium 10, 12 of 15 liter tank. Ik pak een 12 liter nitrox en voer de analyse uit, vul de resultaten in op het formulier en bouw mijn duikset op. Als het nodig is, is er voldoende assistentie om je van dienst te kunnen zijn met het aankleden en klaarmaken van je uitrusting. Je eigen loodpockets liggen in een kast met vakjes in het huisje aan het einde van de steiger. Wel zo makkelijk, dat scheelt onnodig gesleep.
Samen met Karim lopen we met onze set om naar de stevige en comfortabele trap om daar het water in te gaan. We dompelen ons onder in de rustige en schemerige omgeving. De serene rust is adembenemend. We slaan rechts af. Een bekende route welke we eerder die week hadden genomen. Karim is erop gebrand om mij het mooiste van het unieke onderwaterleven in de Rode Zee te laten zien. Zijn hoofddoel voor vandaag is om een uitzonderlijk zeldzame naaktslak te vinden. We scharrelen het rif af en zien van alles. Het huisrif van Ducks Diving op Zerib Kebir kan je maagdelijk noemen. Ik heb zelden zulke gevarieerde en gezonde riffen gezien in Egypte. En dan zeker als het ook nog een huisrif betreft.
We starten rustig en zien een paar bekende naaktslakken en vissen, maar ook een octopus, die druk bezig is om zijn avondmaal bij elkaar te verzamelen. Hij glijdt van rots naar rots en past zich moeiteloos aan zijn omgeving aan. Niet veel later spotten we een dikke bruine murene die op jacht is. Hij schiet langs ons heen op zoek naar wat te eten. En dan halverwege de duik is het raak! Karim wijst mij op een tweetal naaktslakken. Gevonden! De Red Sea Chromodoris! Gewapend met mijn camera leg ik ze beide vast. Na even goed verder gekeken te hebben, blijkt er een heel klein stukje verder zelfs nog een derde te zitten. Hoe mooi is dat! Ze zijn van dezelfde soort, maar toch net even iets anders. Er is weinig bekend over deze soort staat in de boeken. Behalve dat hij 3 cm groot kan worden en alleen in de Rode Zee voorkomt.
De Red Sea Chromodoris!
De tijd is hard gegaan en we hebben een eindtijd dat we weer boven water moeten zijn. Als ik weer op de steiger sta wordt mijn duikfles gelijk uit mijn set gehaald, zodat ik deze niet terug naar het duikcentrum hoef te dragen. Het lood leg ik weer in de kast en met de rest van mijn uitrusting lopen we, nog napratend over de zeldzame vondsten, terug de steiger af. Het is tijd om te gaan eten.
Het Rohanou Beach Resort is van een bescheiden formaat waar voornamelijk duikers komen om met Ducks Diving te gaan duiken. Geen massatoerisme en “all-you-can-eat” publiek. Het heeft zo’n 80 kamers in verschillend formaat en luxe. Er zijn kamers die te koppelen zijn waardoor gezinnen, families of groepen gezamenlijk kunnen optrekken.
Het avondeten is in buffetvorm, keus genoeg en van uitzonderlijk hoge kwaliteit. Elke dag is er keuze uit al dan niet gegrild vlees, vis, en warme groenten. Binnen staat een koeling met diverse rauwe groenten en zeker niet te vergeten een overheerlijk buffet met lekkernijen en fruit. Alles wat met eten te maken heeft, wordt officieel gecontroleerd volgens Europese normen door een gediplomeerd TUV-controleur. Niet alleen het voedsel wordt continu gemonitord, maar ook alles wat met hygiëne te maken heeft binnen het resort.
Ik heb een plekje gevonden aan de rand van het terras om te eten en nog even na te genieten van de duik. Met uitzicht over de zee en de steiger direct naast het duikcentrum. Er waait een gemoedelijk windje en zo kom ik ontspannen mijn avond verder wel door. Voordat het echt tijd is om te gaan slapen werk ik nog even mijn logboek bij.
De gebouwen van Rohanou zijn gebouwd in een bouwstijl volgens de richtlijnen van de oud Egyptische architect Hassan Fathy. Ronde hoge daken en extra dikke muren zijn tekenend voor deze wijze van bouwen. Door de hoge ronde koepels stijgt de warme lucht in huis hoger waardoor het lager koeler blijft. En door de dikkere muren blijft de warmte beter buiten in de zomer en in de winter juist omgekeerd.
De opzet van het resort zorgt ervoor dat de wind vrij spel heeft tussen de gebouwen, wat voor natuurlijke verkoeling zorgt. Niet zo’n moderne rechte rij bunkers, maar een opstelling van verschillende soorten vertrekken met nisjes en doorkijkjes. Hierdoor blijft ook binnen het resort de temperatuur veel comfortabeler, omdat de wind erdoorheen kan blazen. Nu hoef ik mij geen zorgen te maken over de temperatuur, want alle kamers zijn standaard uitgerust met een prima werkende airco, die de temperatuur prima onder controle heeft zodat je ‘s nachts lekker kan slapen.
De volgende dag hoef ik niet in alle vroegte op, ik word rond negen uur verwacht op de duikbasis dus kan ik op mijn gemak ontbijten. Omdat het restaurant en het duikcentrum vlak naast elkaar liggen kan ik vanaf dit terras het duikcentrum al in actie zien, terwijl ik nog rustig zit te eten. Een ultiem vakantiegevoel dus.
Als ik bij het duikcentrum kom, zie ik dat er al diverse duikers bezig zijn met hun voorbereidingen. Er zijn verschillende groepjes en buddyparen die elk wat anders van plan zijn. Want als je voldoende gebrevetteerd bent kan je samen met je buddy vrij duiken op elk gewenst tijdstip. Wil je heel vroeg of juist niet zo vroeg, of je meerdere keren per dag duiken? Geen probleem, zolang je je maar aan de veiligheidsregels houdt is alles mogelijk!
Behalve duiken op het huisrif zijn er ook diverse duikstekken die je met een driftduik of een dropping kan uitvoeren. Heel eenvoudig meld je je aan op de lijst en dan kan je met de zodiac op de juiste plaats worden gedropt om óf terug te driften naar het duikcentrum, óf om opgepikt te worden zodra je SMB aan de oppervlakte zichtbaar is. Wij duiken vandaag op Nemo City. Een duikstek iets ten noorden van Ducks Diving, die in ongeveer 10 minuten varen te bereiken is. Op ongeveer 30 meter diepte hebben zich meerdere families van clown fishes genesteld in verschillende anemonen. De bodemtijd daar is uiteraard wat beperkt, maar je kunt er echt heel lekker duiken. Daarnaast kan je bij het bereiken van je deco-limieten vanaf deze plek vrijwel direct terugzwemmen naar het ondiepere hoofdrif om te voorkomen dat je in deco raakt. Als je wilt, kan je met een duiktijd van ongeveer een uur helemaal terugzwemmen van Nemo City naar het duikcentrum.
Het is een prachtig stuk met veel vis en koraalformaties. Ik heb ze zelf niet gezien die duik, maar het verhaal is dat er schildpadden en zelfs dolfijnen zijn die op dat rif gedag komen zeggen tegen de duikers. Omdat ik tijdens het fotograferen wat meer lucht gebruik, heb ik toen bewust een grotere fles gepakt om voldoende lucht te hebben voor deze terugweg. Kortom, het is zeker een aanrader om deze duik te maken.
De volgende dag pak ik mijn krat met materialen uit de locker. Mijn pak en jacket haal ik uit een mooie, net nieuwgebouwde materiaalruimte. In een van de ruime, overdekte buitenruimtes kan je in alle rust je duikpak aantrekken en je set opbouwen. Deze morgen hebben wij een dropping staan op het zuidelijke deel van het huisrif “The Caves”. Tarrek, onze gids, geeft een uitgebreide briefing aan de hand van een prachtig gemaakte 3-D maquette. Deze duikplaats ligt slechts een paar honderd meter van de duikbasis. Met de zodiac word je gedropt op de juiste plaats van waar je langs het rif richting een opengrottenstelsel kan duiken. Je kan diep beginnen, op zo’n 25 meter of juist ondieper, op zo’n 10 meter. Op het hoofdrif met al z’n openingen is het niet dieper dan 10 meter.
In dit gangenstelsel kan je eigenlijk niet verdwalen: het zijn allemaal maar korte doorgangen van rifformatie naar rifformatie en er is altijd licht. Wij laten ons graag gidsen om er zeker van te zijn dat we de mooiste route pakken. Het rif eromheen is gevarieerd: van zachte koralen tot harde koralen, van sponzen tot kokerwormen. Alles is er te vinden. In een van de baaien zwemt een flinke school kleine barracuda’s, je komt ze vanzelf tegen en voor je het weet zit je midden in een grote cirkel van vis. Tijdens deze duik vind je altijd wel de Rode Zee klassiekers als de gele citroenvlindervis en de Red Sea banner fish, die meestal in koppeltjes bij elkaar zwemmen. De kans dat je geen blauwgestippelde pijlstaartrog tegenkomt is klein want die zijn daar genoeg te vinden.
Op het duikcentrum zijn er genoeg spoelgelegenheden voor je uitrusting en camera-apparatuur. Nadat ik mijzelf en het duikpak even afgespoeld heb is het tijd voor een gezellig onderonsje op het duikcentrum. Daarna ga ik heerlijk even onderdompelen in een van de ruime zwembaden van het Rohanou Resort om daarna even uit te rusten in de schaduw onder een parasol. Even droom ik weg en realiseer me dat ik hier nog een paar heerlijke dagen voor de boeg heb. Want hier kan ik het nog wel even volhouden zo!
Meer info over Ducks Diving en ontdek het Rohanou Beach Resort!
Laat een reactie achter