Na geweldige kanten in het centrale deel van Curacao, is het nu tijd voor het uiterste noordwestelijke puntje: Westpunt! Zwemmen daar echt zoveel schildpadden rond en is het daar daadwerkelijk zo rustig? Lees het in deel 2!

Tekst: Judith Rietveld Foto’s: Daniel Versteeg

In totaal verblijven we vier dagen bij Waterside Apartments en verkennen meerdere stekken in de buurt. Ook brengen we een bezoekje aan Willemstad en wandelen over de Pondjesbrug en verwonderen ons over de vele kleurrijke pandjes. Maar dan is het tijd voor onze volgende stop: Westpunt!

Dit is een gebied in het uiterste noordwestelijke deel van het Caribische eiland, in de jaren 1860 gesticht door pas vrijgelaten slaven. Westpunt is dunbevolkt en daardoor heel rustig. Er is veel ruige natuur met enorme cactussen en struiken met nasty stekels.

Heuvels domineren het landschap en de Christoffelberg steekt er ver boven uit met zijn 372 meter hoogte. ’s Avonds rijden we richting All West Apartments en het is al pikkedonker wanneer we aankomen. Op zich is dat niet erg, ik vind het altijd heel leuk als je ’s ochtends wakker wordt en ziet hoe mooi het is. En mooi, dat is het!

Het complex is gebouwd op de kalkstenen klippen en biedt schitterend uitzicht op het kraakheldere, azuurblauwe water van Playa Piskado. Kleine vissersbootjes vastgemaakt aan boeien, dobberen rustig op het water. Links is een kleine pier, waar al enkele vissers een collega helpen zijn ‘buit’ aan land te tillen. Ter plekke wordt de vis schoongemaakt onder een kleine overkapping en verkocht aan lokale bewoners.

En dat is nu precies wat deze plek voor duikers en snorkelaars zo interessant maakt: de vissers gooien de visresten terug in zee en daar komen heel veel schildpadden op af. Het was hier overigens voor corona een gekkenhuis. In het Inflight Magazine van TUI stond een top 10 van must do op Curaçao. Daar stond Playa Piskado ook in vermeld. Het gevolg was dat hele busladingen met mensen naar het kleine strandje trokken en allemaal het water in sprongen.

Het was vechten om een schildpad te zien, die dikker en dikker werden. In totaal waren het er 17 die dagelijks hun kostje bij elkaar verzamelden. Sea Turtle Conservation Curaçao maakte zich grote zorgen om het welzijn van de dieren. Niet alleen om het eten dat ze voorgeschoteld kregen – normaal eten ze geen vis! -, maar ook om de snorkelaars die de schildpadden vastgrepen.

Maar toen kwam corona en was het ineens stil. Dat is dan weer een positief gevolg van corona. De kans dat je nu 17 schildpadden ziet, is overigens klein. Nog 7 exemplaren doen de baai aan en dit zijn ook andere schildpadden dan voorheen. Tot grote vreugde van het Sea Turtle Conservation, omdat dit betekent dat de schildpadden zich weer meer verplaatsen. Door dit verhaal voel ik me nu ook minder schuldig om te gaan duiken met deze prachtige dieren.

Vishaak

Maar, eerst ontbijt. Het studioappartement waarin ik zit is ruim, heeft een mooie tweepersoonsslaapkamer en een eigen badkamer. Het is brandschoon, alles lijkt wel nieuw. Genoeg handdoeken, extra lakens, een bakje met zeepsop en twee handdoekjes, schuursponsje: aan alles is gedacht.

Uiteraard ontbijten we buiten en ik slaak een verrukte kreet als ik een schildpad zie zwemmen. En nog een. Dat is het voordeel van het heldere water: je kan alles goed zien! Snel werk ik de laatste frosties naar binnen en ren bijna naar het duikgedeelte- hoewel, dit is nogal overdreven.

Dit bevindt zich tien stappen van mijn deur… We maken de sets in orde, pakken wat lood, kleden ons om en lopen opgewonden de trap af naar het strand. Eenmaal kopje onder zien we een felwitte zandbodem. We koersen richting de steiger, en enthousiast sein ik naar Daniel. Schildpad!!!

Trap af bij All West en je bent op Playa Piskado!

Rustig komt de groene schildpad aanzwemmen en kijkt nieuwsgierig om zich heen. Al snel volgen er meer, allemaal koersen ze richting de steiger. Ze weten precies waar ze moeten zijn. Daar beginnen ze gretig aan vissenkoppen te vreten die net in het water zijn gegooid. En vreten is het, gulzig schrokken ze de gratis snacks naar binnen. Een hele kleine groene schildpad wil ook gebruik maken van het lopend buffet, maar een grotere variant ziet dat niet zo zitten.

Anderen lezen ook:  Washington Slagbaai National Park Bonaire

Hij trekt het stuk vis uit de mond van het kleintje en duwt hem hard weg. Het kleine zeeschildpadje kiest het hazenpad en besluit om maar iets verderop aan de restjes te knabbelen. De schildpadden kunnen hun lol niet op. Het aantal snorkelaars blijft beperkt tot drie, helemaal prima.

Dan zie ik een schildpad met een grote haak in zijn bek, de vislijn hangt er nog half aan. In een impuls grijp ik zijn schild, kijkend naar Daniel die het ook doorheeft. Maar het dier is veel te sterk. Het voelt ook onwijs verkeerd, om hem zo vast te houden, want hij trekt me zelfs een stukje vooruit. Ik kan hem niet houden en laat hem los. Letterlijk verslagen, zie ik hem wegzwemmen. Sorry, schitterend dier.

We steken onze hoofden even boven water en overleggen. Als we hem weer zien, pakt Daniel hem en verwijder ik de vishaak. Naarstig kijken we onder water om ons heen, maar hij blijft weg. Na een kleine tien minuten komt hij toch weer opdagen! Met bonzend hard kijk ik naar Daniel, die hem ook al in de gaten heeft en naar hem toe zwemt. Stevig pakt hij hem vast. Het is toch een forse schildpad, maatje large, dus sterk is hij wel.

Wild slaat het dier met zijn vinnen om zich heen. Dit vindt hij niet leuk! Daniel neemt hem in de houdgreep en gaat rechtop staan, de schildpad met enkel zijn onderlijf in het water. Het ziet er vreemd en onwerkelijk uit: Daniel die een schildpad voor zijn buik geklemd houdt, die inmiddels zijn vinnen ontspannen naar beneden houdt.

Maar dat betekent niet dat hij niet kan bijten! Wanneer ik de eerste poging doe om de vishaak te verwijderen, bijt hij keihard in mijn duim. AUW! Dat doet echt zeer! Wanhopig kijk ik naar de haak in zijn bek, die helemaal in zijn wang gehaakt zit.

Wanneer ik de eerste poging doe om de vishaak te verwijderen, bijt hij keihard in mijn duim. AUW!

«Kan er iemand misschien even helpen?» roep ik naar de mensen op de steiger, die apathisch staan toe te kijken wat we toch aan het doen zijn. Een jongen springt in het water, maar voordat hij ons bereikt, heb ik al wat bedacht. Ik kan het me niet meer herinneren, maar pak mijn loodpocket en steek deze voorzichtig in de openstaande bek van de schildpad.

Zo kan ik rustig, maar vooral ook snel, de haak verwijderen. Dankjewel, Surelock II System van Aqua Lung! Dat werkt dus echt perfect als je snel je lood wilt afwerpen – of in ons geval, een schildpad wilt helpen. Daniel laat de schildpad weer vrij, die snel weg zwemt. Later zien we hem nog een keer bij de steiger, knabbelend aan een vissenkop. Gelukkig heeft hij er geen stress aan overgehouden.

Dagje bootduiken

Eén dagje smokkelen we met kantduiken. Bij Westpunt liggen twee schitterende duikstekken en die zijn enkel per boot bereikbaar. Of je moet wel heel halsbrekende toeren uithalen om daar veilig te komen vanaf de kant…

Anderen lezen ook:  Op zoek naar jonge schildpadjes op Bonaire

Het mooie is dat op slechts 5 minuten rijden van ons appartement duikcentrum Go West Diving te vinden is, direct aan het strand. Bij dit appartement hebben we trouwens ook een eigen pick-up gekregen. De sleutel lag al klaar op het aanrecht. Zo fijn, al die vrijheid! Met nog twee andere duikkoppels gaan we aan boord, waarbij de sets ver uit elkaar geplaatst zijn. Afstand houden gaat dan ook perfect.

De nodige handgels en ontsmettingsmiddelen staan voor in het droge gedeelte. Een spoelbak voor de maskers is er niet, wel een spray met water. Eerlijk toegegeven: wanneer we uitvaren met de boot en de wind door mijn haren strijkt, merk ik dat dit toch ook wel het ultieme gevoel van een duikvakantie geeft. De klippen en verborgen grotten zijn prachtig en vliegende vissen zweven voor de boot uit.

Watamula is net een grote onderwatertuin

We duiken bij Paradise en Watamula, beide duikstekken al even mooi. Hoewel Watamula wel echt de kroon spant. Omdat deze stek op het uiterste westelijke puntje ligt, komen meerdere stromingen samen. Door de diepe drop-off om het eiland, wordt daardoor voedselrijk water omhoog gestuwd. Daar komt heel veel leven op af, en dat merken we.

Watamula is net een grote onderwatertuin. Allerlei soorten kleurrijke sponzen, enorme pilaarkoralen die steden op zich lijken te vormen, bossen vol zwierende zeepluimen en diverse soorten gorgonen… Ik kijk mijn ogen uit. En er lijkt ook geen einde aan te komen. Het is net een onderwatersprookjesbos en ik verwacht elk moment elfjes te zien. Elfjes zijn het echter niet, maar wel meer dan 50 pijlinktvissen!

Ook deze zijn weer niet bang, en verschieten van kleur als ze een klein stukje, haast bewegingloos, achteruit zwemmen. Eenmaal boven merk ik dat ik het wel een stukje kouder heb. Het zeewater was toch iets frisser (nog steeds 28 graden) maar door het rustige zwemmen en de lange duik, koel je toch af. Maar op het voordek is het heerlijk in de zon en voel me absoluut niet schuldig dat we een dagje mee zijn geweest met de boot. Dit was het zeker waard!

Ayo, playa piskado!

De laatste dag is aangebroken. We vliegen om 16.30 uur, maar we gaan niet weg voordat we de schildpadden nog eens gedag gezegd hebben.

Om 09.00 uur liggen we in het water (met snorkel) en net komen er weer vissers terug met hun vangst. En de schildpadden weten dat. Daar is er al eentje! En nog een! Het blijft leuk om te zien hoe ze op zoek zijn naar eten, lekker erop knagen en dan een ademteug nemen.

Dat snuivende geluid van een hap lucht is gewoon heerlijk om te horen. Dat is dan weer zo leuk aan snorkelen! Een heel klein schildpadje is aan het graven in het zand en hapt naar het zeegras. Zo ontzettend schattig hoe zij zijn twee voorste vinnen als soort scheppen gebruikt! Met zijn kleine bekje hapt hij sprietjes zeegras uit de bodem. Bij de steiger zie ik een obesitas-schildpad landen.

200% schildpaddengarantie bij Playa Piskado.

Hij begint ook te graven, niet op zoek naar zeegras, maar om een lekker bedje te maken. Hij verdwijnt in een gigantische stofwolk en ik zie hem niet meer. Langzaam begint de stof te dalen en dan zie ik eerst zijn guitige kop. Het lijkt wel een goocheltruc! De schildpadden zitten vol, je merkt dat ze ander gedrag vertonen. Her en der treffen we een slapende schildpad aan. We laten ze maar.

Dan zie ik in mijn ooghoek…   onze schildpad! Enthousiast hapt hij naar de stukken vis die in het water zijn gegooid. Ik hoor zijn harde kaken (die zijn hard, ik weet er alles van!) de graten kraken. Na zijn snack neemt hij een hap lucht, en zwemt rakelings onder me langs.

Anderen lezen ook:  Een vissenschool kan door ons toedoen weleens snel verleden tijd zijn

Wat heeft hij een prachtig schild. Ik ben zo blij dat we hem hebben kunnen helpen. Ik staar hem na in het blauw en zwem verder over het zand. Alsof het een soort doorgaande weg is, zwemt om de zoveel tijd een schildpad langs, koersend naar de steiger.

Als laatste zie ik nog een schildpad die precies besluit om onder mij omhoog te zwemmen en heel dicht naast me naar lucht hapt. Ik blijf doodstil liggen. Na een diepe ademteug duikt hij weer onder, het helder blauwe water in.

Curaçao versus corona

Een week vliegt veel te snel voorbij en ik had graag nog veel langer willen blijven. Voelde het als een echte duikvakantie? Ja. De maatregelen zijn niet anders dan in Nederland, hoewel je hier 2 meter afstand moet houden.

Dat er bij elke ingang handgel staat, was ik al gewend vanuit Nederland. Je kan jezelf hier volledig ‘isoleren’ als je wilt, vooral als je kiest voor een duikvakantie met kantduiken in een appartementencomplex. Curaçao heeft me echt een onvergetelijk vakantiegevoel bezorgd, iets dat ik enorm heb gemist!

Curaçao

Op Curaçao zijn meer dan 85 duikstekken. Lastig kiezen!

Voordelen kantduiken

– Geheel coronaproof omdat je met je eigen buddy duikt

– Je hoeft nooit op iemand te wachten (tenzij je een trage buddy hebt)

– Te druk op een duiksite? Dan rijd je gewoon door

– Je bent niet afhankelijk van een groep waar je gaat duiken

– Je duikt in je eigen tempo

– Bij ons verblijf waren ook tanks aanwezig, je hoeft dus niet speciaal naar een duikcentrum

Meer weten over kantduiken op Curaçao?

Lees dan ook Kantduiken op Dushi Curaçao #1!

INFO

Waterside Apartments

Waterside Apartments heeft een fantastische ligging direct aan de Caribische Zee in het oude vissersdorpje Boca Sint Michiel.

Centraal gelegen met Slangenbaai als huisrif, is Waterside de ultieme plek om te genieten van een heerlijk verblijf op dit prachtige Caribische eiland. Het complex beschikt over zes appartementen en staat onder leiding van een Vlaamse familie.

Curacao

Waterside Apartments ligt direct aan de Caribische Zee.

Op één appartement na, hebben ze allemaal prachtig uitzicht op zee. Deze appartementen en studio‘s zijn volledig ingericht en er is gratis wifi aanwezig.

Voor duikers is er een aparte buitenruimte ingericht voor de duikspullen. Een simpele bank om je spullen klaar te zetten en aan te trekken, een spoelbak en een opberghok voor je duikspullen na de duik. Volle tanks staan klaar om mee te nemen (INT).

All West Apartments

All West Apartments ligt in een klein vissersdorpje aan het strand Playa Piskado in Westpunt. Alle luxueuze appartementen hebben een adembenemend uitzicht over de baai. Voor duikers is er een grote privéruimte voor het spoelen, drogen en opslag van duikspullen.

Curaçao

All West Apartments heeft als huisrif Playa Piskado.

Het is compleet uitgerust met een vulstation (DIN/INT) en volle tanks staan altijd klaar. Het aangesloten duikcentrum is een PADI 5* duikresort gelegen aan het strand Playa Kalki en biedt kant- en bootduiken aan naar de meeste mooie duikplekken van de top 10 van het eiland. Alice in Wonderland is het prachtige huisrif voor de deur.

Boodschappen

Vanuit Waterside Apartments was de supermarkt Centrum binnen 10 minuten te bereiken. Bij All West ga je naar Barber, waar een ruime mini-market zit.

Restaurants

Verblijf je bij All West, ga dan een hapje eten bij Sol. Via een shortcut langs de weg, zit je binnen twee minuten op het terras met uitzicht op zee. Bestel zeker de lionfish die vers gevangen is die dag! Ook Landhuis Daniel, aan de Weg naar Westpunt, is een bezoek waard. Het is een van de oudste landhuizen van het eiland, gebouwd rond het jaar 1700. Wij genoten van een heerlijke Indonesische rijsttafel.

Tip!

Check of coral spawning plaatsvindt. Wij hadden het geluk dit mee te maken, heel bijzonder! Check de website van Carmabi voor data: www.researchstationcarmabi.org

Touroperator

Diving World, www.divingworld.nl