Tekst: Harriët Plantinga en foto’s: Tuna Trio
Op de dag van de training staat Avelo-instructeur Duncan al op ons te wachten. Samen met Brenda en Cecile begin ik aan deze cursus. Brenda, een ervaren duiker, vindt het zwaar om met de traditionele uitrusting te lopen. “Ook bij de in- en uitstap heb ik moeite met mijn balans,” vertelt ze. Cecile, met vijftien duiken op haar naam, heeft moeite met haar drijfvermogen. “Ik stuiter op en neer in het water, dat maakt me onzeker.” Ikzelf wil ervaren hoe het is om te duiken zonder traditionele duikfles en BCD.
Duncan legt uit dat het Avelo-systeem bestaat uit een hydrotank en een jetpack-harnas. In de tank zit een blaas. Door water toe te voegen of weer weg te laten stromen, kun je het drijfvermogen regelen. Zo duik je lichter en stabieler.
We bouwen de set op. Het voelt even vreemd omdat ik achter de tank sta tijdens het opbouwen en ik ben direct in de war met links en rechts. Verder is het vrij simpel. Op basis van mijn gewicht, wetsuit en het gewicht van de lichte carbon-hydrotank (8 of 10 liter) berekent Duncan dat ik slechts twee pond lood nodig heb in plaats van twaalf. Wat een verschil!
Ik kan geen gebruikmaken van mijn eigen duikcomputer. Alleen Shearwater en Scubapro werken samen met Avelo en hebben een speciale Avelo-modus. Dat is dan wel weer jammer. En ik verklap alvast: het analyseren van de duik achteraf is superleuk en interessant.
We steken de straat over naar duikstek Something Special. Brenda lacht: “Dit gaat veel gemakkelijker.” Met Avelo draagt ze ongeveer de helft van haar normale gewicht. We gaan de zee in. Omdat je geen trimvest met lucht gebruikt, is een goede conditie nodig, en moet je kunnen watertrappelen en snorkelen. Dat is geen probleem, al merk ik aan mijn ademhaling dat het inspannend is.
Aan de oppervlakte stellen we het drijfvermogen in. Als ik op de startknop drukt, pompt het systeem water in de hydrotank, dit duurt ongeveer een minuut. “Het is net alsof iemand je een loodstuk van twee pond geeft,” legt Duncan uit. Zodra ik rustig uitadem, zak ik af. Op ongeveer 7 meter diepte voel ik lichte opwaartse druk en start nogmaals de pomp. Daarna hoef ik niets meer te doen.
Ik zweef ontspannen door het water en hoef me niet druk te maken over schommelingen in mijn diepte. Moeiteloos duik ik langs het rif en als er een schildpad voorbijkomt, kan ik zorgeloos foto’s maken zonder dat ik omhoog schiet.
Bij de safety stop voel ik weer wat opwaartse druk en ik start de pomp. Als de pomp stopt, voel ik dat ik weer neutraal ben. Aan het einde van mijn duik kan ik moeiteloos naar de oppervlakte, in tegenstelling tot een traditionele duik waar de opwaarste kracht soms zorgt voor een te snelle opstijging.
Duncan legt uit dat we tijdens de tweede duik een aantal dingen gaan oefenen. Ten eerste: hoe we omgaan met een situatie waarin de pomp onverwacht blijft draaien of het ventiel blijft lekken, iets wat kan gebeuren door een technisch mankement. Ook gaan we luchtdelen via de octopus, om te ervaren wat dat doet met onze drijfkracht en controle onder water.
We beginnen de duik en na ongeveer tien minuten geeft Duncan een seintje voor de eerste oefening. Ik zet de pomp nog een keer aan en voel langzaam mijn gewicht toenemen, maar kan toch rustig op dezelfde diepte blijven zwemmen, al kost het iets meer moeite. Vervolgens draai ik het ventiel iets open en laat wat water ontsnappen totdat ik weer neutraal ben en comfortabel door het water glijd.
Bij de tweede oefening laat ik alle water uit de jetpack lopen om te voelen wat dat doet met mijn drijfvermogen. De verandering blijkt klein: ik schiet niet omhoog en kan gewoon doorduiken. Nadat ik de pomp heb gebruikt, heb ik weer volledige controle over mijn drijfvermogen. Een extra component is dat het niet dragen van een trimvest een heerlijk gevoel van vrijheid geeft.
Tot slot oefenen we het luchtdelen. Ik hang bij Brenda aan de octopus en we zwemmen dertig seconden naast elkaar, zonder problemen. We worden ook niet naar boven getrokken door een positief drijfvermogen, maar gaan na de oefening samen gecontroleerd naar de oppervlakte. Lachend komen we boven water. Wat een gave duik, ook mede dankzij de prachtige adelaarsrog die nieuwsgierig langszwemt.
Na afloop bekijkt Duncan onze data. Fascinerend om te zien hoe het gebruik van de pomp en het ventiel invloed hebben op het drijfvermogen, zeker in verhouding tot onze comfortabele ademhalingsrange. Dit is het bereik waarin je ademhaling natuurlijk en ontspannen aanvoelt en je drijfvermogen neutraal is. Bij Avelo is dit belangrijk, omdat je drijfvermogen en je ademhalingscomfort rechtstreeks samenhangen met de hoeveelheid water in de hydrotank. Wanneer je de pomp gebruikt of het ventiel opent, verandert de hoeveelheid water in de tank en daarmee ook de druk, je positie in het water én het effect op je ademhaling.
Ik ga nog twee duiken met Avelo maken, onder begeleiding van Duncan. Tijdens deze duiken ben ik meer ontspannen en mijn workload daalt van 15 liter per minuut (bij traditioneel duiken) naar slechts 10 liter per minuut. Wauw – ik geloof dat ik verkocht ben aan Avelo. En Brenda en Cecile? Zij ook. Cecile duikt met veel meer vertrouwen en Brenda draagt de Avelo-set met gemak. Ik wens ook hen nog veel mooie en ontspannen duiken toe!
Meer informatie over Avelo duiken bij Dive Friends Bonaire
Laat een reactie achter