Tekst & foto’s: Daan Kleinbussink
Na een korte boottocht zijn we aangekomen bij duikstek Kubur. Terwijl we onze uitrusting aantrekken komt boothulp Aswan met zijn kenmerkende glimlach op ons af. “Before diving, we drink water,” zegt hij vrolijk, terwijl hij me een cup met water aangeeft. Na de benodigde hydratatie plonzen we het water in en dalen we af op het zwarte zand.
De eerste duik van vandaag is een muckdive en het duurt niet lang voordat Jemmy zijn eerste vondst doet. Jemmy is de ervaren duikmanager van Sali Bay en mijn privégids voor de week. Hij wijst naar een naaktslak, de Hypseldoris tryoni, met bovenop zich een meeliftende gast; de emperor shrimp. Deze diersoorten hebben een symbiotische relatie, wat betekent dat ze profiteren van elkaars gezelschap. De emperor shrimp gebruikt de naaktslak als mobiel huis, voor bescherming en als voedselbron. Hij eet de parasieten en andere kleine organismen die zich aan zijn gastheer vastklampen. Hier heeft de naaktslak op zijn beurt baat bij. Een win-winsituatie. Terwijl ik een portret maak van dit duo hoor ik Jemmy, door zijn ademautomaat, schreeuwen van vreugde; YESSSSS!” Één ding heb ik door de jaren wel geleerd; als de duikgids enthousiast wordt onder water, dan is het tijd om op te letten! Langzaam zwem ik dichterbij. Jemmy ligt stil bij een klein wezentje, niet meer dan een paar centimeter groot. Is dat nou een..? Ja! Een blue-ringed octopus! Trots zit hij rechtop op een kleine steen.
Het is mijn eerste ontmoeting met deze prachtige diersoort. Van gepaste afstand neem ik zijn portret, want hoewel hij er ontzettend schattig uitziet, is de blueringed octopus één van de giftigste dieren ter wereld. Wauw, de onderwaterwereld in dit gedeelte van de wereld blijft me verbazen. Even later worden we verwend met nóg een bijzondere ontmoeting; we ontdekken een tigershrimp. Wat een prachtig patroon heeft dit piepkleine garnaaltje over zijn lichaam. En oranje ogen!
Na zo’n 70 minuten is het tijd om langzaam richting het oppervlakte te gaan, waar de boot al klaarligt om ons op te pikken. We klimmen aan boord en nog voor ik goed en wel mijn duikuitrusting heb uitgetrokken loopt Aswan alweer vrolijk op me af met een kop koffie en een koekje; “After diving we drink coffee,” zegt hij lachend. Hier kan ik wel aan wennen!
We spenderen de oppervlakte-interval aan boord. Elke ochtend gaat de boot uit voor een 2-tank duik. In de middag is er ook nog een 1-tank bootduik. De boot is prettig ingedeeld, waardoor je er prima kunt vertoeven. Alle veiligheidsapperatuur is aanwezig en ook is er een toilet aan boord. Door het maximum van 10 duikers (en 4 duikers per gids), voelt het nooit druk. Jeroen en ik nemen onze koffie mee en gaan op het dek zitten. We kijken uit op de spiegelgladde zee en de prachtige jungle.
Jeroen vertelt me over zijn waanzinnige snorkelsessie tussen de zwartpuntrifhaaien. Als snorkelaar kan hij hier ook volledig zijn hart ophalen. Het rif begint direct onder het oppervlakte en zit barstensvol met leven. Dit maakt nagenoeg elke duikstek hier een minstens zo indrukwekkende snorkelplek. Abrupt worden we uit ons gesprek getrokken als we een blaasgeluid horen, gevolgd door een schreeuw van de kapitein: “WHALE!”, roept hij. We springen op en scannen de omgeving. Ja, daar is hij weer! In de verte passeert een blauwe vinvis, de grootste bewoner van onze oceanen. Nog een paar keer laat hij zich zien voor hij weer in de diepte verdwijnt. Vol ongeloof kijken Jeroen en ik elkaar aan. Wat een ontzettend geluk…
Na een uur aan de oppervlakte maken we ons langzaam klaar voor de tweede duik. We zijn verplaatst naar de duikstek Valentine, die gelegen is aan het hoofdeiland van Halmahera. Tijdens de duikbriefing vertelt Jemmy ons dat we hier goede kans hebben om een aantal critters te vinden, snel gevolgd door de opmerking “We see what we see.” Jemmy gebruikt deze zin structureel om de verwachtingen enigszins te temperen, alleen om ons vervolgens élke duik weer te verbazen met alle bijzondere vondsten die hij doet. Natuurlijk, het is en blijft de natuur, dus garanties zijn er niet, maar zijn ervaring met en kennis over het gebied is onmiskenbaar.
Tijd om onder water te gaan en te kijken wat deze duik voor ons in petto heeft. We dalen af op een prachtig hellend rif. Vol leven en vol koralen in alle soorten, maten en kleuren. Ook nu duurt het niet lang voordat Jemmy mij sommeert zijn kant op te komen. Hij wijst naar een prachtige gele criniod. Pas als ik dichterbij kom zie ik de perfect gecamoufleerde gele crinoid shrimp zitten, die in de veilige beschutting van zijn gastheer leeft. De combinatie van de twee maakt een fantastisch plaatje!
Orang oetan crab.
Later in de duik zien we verschillende krabsoorten, waaronder de porcelain crab, een roze soft coral crab en de bijzondere orang-utan crab, die zijn naam heeft gekregen door de onmiskenbare gelijkenis met deze mensapensoort. Wat een cool beest!
We gaan bijna richting de safetystop als Jemmy nog één laatste ontdekking doet. Door het groene blaadje waar hij stil bij hangt heb ik al een vermoeden. Ja hoor, het is een Shaun the Sheep nudibranch. Wat een afsluiting! Er zijn verschillende soorten ‘Shaun the Sheeps’ en deze had op deze trip nog niet eerder gezien. Aan de oppervlakte kijken Jemmy en ik elkaar lachend aan en zeggen tegelijk; “We see what we see’.
Er zijn verschillende soorten Shaun the Sheep, deze heb ik nog nooit gezien!
We gaan terug naar Sali Bay Resort. Als we de baai binnenvaren, zien we Lisa al staan. Samen met haar hondje Lucy (de échte baas), runt zij het resort. Sali Bay ligt op een klein eiland vlak naast het hoofdeiland van Halmahera. De regio biedt een prachtig, ongerept paradijs, met een biodiversiteit die zijn weerga niet kent. Boven water zie je schitterende jungle, prachtige vogels, apen, slangen en vleerhonden. Onder water word je verwelkomd door adembenemende riffen, fantastische kleuren en ontzettend veel zeeleven. En het beste; elke duikstek heb je volledig voor jezelf. In 2018 opende Sali Bay de deuren, als eerste duikresort in de gehele regio. Sindsdien zijn er slechts drie kleinschalige resorts bijgekomen.
De gebroeders
Sali Bay Resort bestaat uit 12 villa’s én een divers lodge. De villa’s zijn ruim opgezet, met 66 vierkante meter leefruimte, en bieden direct toegang tot het strand en de zee. De divers lodge ligt ook direct aan het water en biedt 4 privékamers van 24 vierkante meter, met buiten een gedeeld terras. Ideaal voor solo-reizigers. Naast een restaurant is er een speelruimte met pooltafel, een zwembad, een kleine duikshop en een spa. In 2024 is Sali Bay Resort een eco-resort geworden. Het is tegenwoordig lastig om nog écht onontdekte parels te vinden, maar Sali Bay Resort is er eentje.
De oceaan lonkt, maar dit zwembad ook…
Na een fantastische derde duik in de middag, gaan we rustig richting het restaurant voor het avondeten. Naast een heerlijk ontbijt, biedt het restaurant een dagelijks wisselend driegangenmenu voor de lunch en het diner. Na afloop van een maaltijd kies je alvast uit wat je de volgende maaltijd wilt hebben. Hierdoor is het eten direct klaar als je het restaurant binnenkomt. Na een heerlijke salade, een steak en een chocoladetoetje is de inwendige mens weer volledig verzorgd. We blijven nog even hangen voor een biertje en een potje pool tegen de staff.
Manager Lisa & Lucy.
Jemmy en Lisa komen bij ons zitten. We kletsen over de prachtige duiken die we tot zover hebben gemaakt en ze vertellen ons meer over het duiken in de regio. De sterke en steeds veranderende stroming dicteert waar er wel en niet gedoken kan worden. Elke dag zoekt Jemmy met zijn deskundige crew naar de beste plekken om, beschut van de stroming, ontspannen te kunnen duiken.
Waar is Wally… de Hippocampus denise.
Deze stroming is deels de reden voor de enorme diversiteit aan zeeleven die je hier kunt vinden. Terwijl we praten blader ik door de Reef Identification Guide. Mijn oog valt op de pagina met de pygmeezeepaardjes. Ik zie een foto van de Hippocampus Bargibanti en vertel dat ik eerder deze trip mijn eerste pygmeezeepaardjes ooit heb gezien, de Bargibanti en de Pontohi. “Heb je deze ook gezien?”, vraagt Jemmy me wijzend naar een foto van knalgele variant van de Bargibanti. Wow, nee die heb ik nog niet gezien… “En deze?”, vraagt hij enthousiast, wijzend naar de Hippocampus Denise. Nee, ook die heb ik nog niet gezien. “Tomorrow!”, zegt hij vrolijk, snel gevolgd door: “But… we see what we see”.
Jemmy: “We see what we see.”
De volgende ochtend dalen we tijdens onze eerste duik af naar 30 meter. Ik zie een gele seafan en kan een glimlach niet onderdrukken. Het zal toch niet? Een paar seconden later sommeert Jemmy me zijn kant op te komen en wijst hij een knalgele Hippocampus bargibanti aan. Bizar hoe goed deze ieniemienie zeepaardjes in hun omgeving opgaan. Met het blote oog zijn ze nauwelijks waar te nemen. Even later komen we ook de rode variant tegen. Dit moeten toch echt één van mijn favoriete onderwaterwezens zijn. Wat zijn ze prachtig en wat zijn ze, mede door de seafans waar ze op leven, ontzettend fotogeniek. De kleuren spatten van het scherm af.
Toch missen we nog een soort; de Hippocampus denise. Jemmy laat deze duik nog maar eens zien dat zijn dat jarenlange ervaring in deze regio van onschatbare waarde is. Want niet lang daarna vinden we er een. Wat een apart beestje, hij lijkt een beetje op een naakte versie van de Bargibanti. Ik besluit hem van iets grotere afstand te fotograferen om wat meer van zijn leefgebied te laten zien. Het is hier met recht een pygmeezeepaardjesparadijs.
Ook nog nooit gezien: een ‘geel’ pygmeezeepaardje
In de avond heb ik een afspraak gemaakt in de spa voor een ontspannende massage. Heerlijk om mezelf na een aantal lange duikdagen even in de watten te leggen. We besluiten die avond vroeg ons bed op te zoeken. Na een goede en lange nachtrust, sla ik ‘s ochtends de deuren van mijn villa open. Met mijn kopje koffie ga ik op het terras zitten. Jeroen verblijft in de villa naast me en is ook al buiten. Samen kijken we naar de jonge zwartpuntrifhaaien die een show weggeven in het ondiepe water voor onze villa. Na het ontbijt loop ik mijn vaste route naar de cameraruimte om de camera klaar te maken. Deze volledig ingerichte ruimte heeft meerdere werkplekken met laadstations, zodat je in alle rust lenzen, poorten en batterijen kan verwisselen tussen de duiken door, ideaal!
Mijn villa is heerlijk ruim!
De afgelopen dagen stonden vooral in het teken van het kleinere zeeleven, daarom besluit ik vandaag om voor groothoekfoto’s te gaan. Met zoveel bijzondere critters, zou je bijna vergeten dat de riffen en het grotere zeeleven ook van ongekende schoonheid is. Over mijn duikspullen hoef ik gelukkig niet na te denken. De staff zorgt ervoor dat de spullen van en naar de boot worden gebracht en na afloop worden gespoeld. We stappen op de boot en varen naar Sang Sang Maobo.
Eenmaal onder water blijkt dat ik de juiste lenskeuze heb gemaakt. We worden begroet door indrukwekkende gorgonen, prachtige sponzen en een opgebolde anemoon vol met clownfish. Gedurende de duik pikt de stroming behoorlijk op. We laten ons meevoeren en genieten van het indrukwekkende onderwaterlandschap, zonder de rest van de duik nog een vinslag te maken.
Met zoveel critters zou jij bijna vergeten dat de riffen ook van ongekende schoonheid zijn.
Vanavond staat er wat speciaals op het programma. Wat aan deze trip namelijk nog ontbreekt, is een nachtduik. Het bijzondere is dat je hier tijdens een nachtduik de Halmahera walking shark kunt spotten. Dit is een endemische haaiensoort, die nergens anders ter wereld voorkomt. Rond 19.00 uur varen we uit, op zoek naar een geschikte plek. Na de briefing gaan de lampen uit en dalen we in het donkere water af op het rif. Mijn aandacht wordt getrokken door een mooie, bijna doorschijnende wire coral goby. Halverwege de duik vinden we de Halmahera walking shark. Helaas niet ‘walking’, maar ver onder een overhangend stuk rif, te ver voor een foto. Maar wat een mooi beest, dat me qua uiterlijk direct doet denken aan de een kathaai. Missie geslaagd! De duik krijgt een magisch einde als we tijdens de safety stop door een groep inktvissen worden vergezeld.
Aan alle goede dingen komt een einde, zo ook aan onze tijd in Halmahera. Het is tijd om de spullen te pakken. De laatste avond genieten we op de pier van een prachtige zonsondergang en een koud biertje. Een passende afsluiting van een fantastische reis. Halmahera heeft een blijvende indruk op me gemaakt. De duiken, de ongelooflijke natuur en de tijd samen met mijn broer hebben ervoor gezorgd dat dit een herinnering is die ik de rest van me leven zal koesteren. Bedankt aan Lisa, Jemmy en de gehele staf bij Sali Bay Resort, voor de fantastische zorgen. Stiekem maak ik in mijn hoofd alweer plannen om terug te keren. Selamat tinggal, ofwel tot ziens!
Je vliegt in zo’n 16 uur via Singapore naar Manado (er is ook een connectie mogelijk via Jakarta). Na een overnachting in Manado vlieg je de volgende dag, in zo’n 2,5 uur, door naar Labuha. Op het vliegveld word je opgehaald door het team van Sali Bay Resort. Zij brengen je in 20 minuten rijden en 50 minuten varen naar het resort.
Visum: Online of bij aankomst koop je een ‘Visum on arrival’.
Gemiddelde Watertemperatuur: 28 °C
Elektriciteit: Europese stekkers (220V)
Laat een reactie achter