Na maanden van plannen, uitrusting checken en dromen over kleurrijke koraalriffen, was het eindelijk zover: mijn duikreis naar Utila kon beginnen. Een klein eilandje in de Caribische Zee, behorend tot Honduras, beroemd onder duikers om zijn walvishaaien, relaxte sfeer en ongerepte onderwaterwereld. Iets na de middag vertrek ik gepakt en gezakt richting Schiphol. Zoals altijd ben ik enorm goed gemutst wanneer ik er weer op uit kan trekken, maar toch voel ik lichte stress vanwege de verschillende aaneensluitende vluchten. Ik word altijd een beetje zenuwachtig als ik weet dat mijn bagage een paar keer moet worden in- en uitgeladen. Maar na een opvallend vlotte check-in bij Air Europa op Schiphol verdwijnt die stress snel, onder het genot van een traditioneel biertje. De service is vriendelijk en mijn eerste vlucht, een korte hop van Amsterdam naar Madrid, zou een kleine drie uur duren.
De warme maaltijd is uitstekend!
De vlucht is comfortabel en stipt op tijd. Fijn, want in Madrid had ik een overstaptijd van zo’n drie uur — genoeg voor wat tapas en een laatste keer de benen strekken voordat ik de lange vlucht onderneem. Het is zo’n tien uur vliegen naar San Pedro Sula, een stad op het vasteland van Honduras. Air Europa doet ook op deze langeafstandsvlucht zijn best: het personeel is behulpzaam, de stoelen redelijk comfortabel en het entertainmentaanbod aan boord uitgebreid genoeg om de tijd draaglijk te maken. Ik kijk een paar films, eet een warme maaltijd en probeer wat te slapen — met wisselend succes. Slapen tijdens de vlucht is een talent dat me niet gegeven is.
Ik voel me net Indiana Jones wanneer we gaan vliegen met een propellervliegtuig.
Na aankomst in San Pedro Sula ben ik zoals altijd blij mijn koffers op de transportband te zien verschijnen. Well done, Air Europa! Nu staat me enkel nog een binnenlandse vlucht te wachten. Dit keer geen groot toestel, maar een klein propellervliegtuigje — een ervaring op zich. De vlucht naar Roatán duurt iets meer dan een half uur en het uitzicht over de Caribische Zee en de eilandengroep is werkelijk adembenemend.
Laatste etappe: de ferry!
Eenmaal aangekomen op Roatán, ben ik bijna op mijn eindbestemming. Nog één laatste stap: de ferry naar Utila. Deze vaart in ongeveer een uur naar het eiland, en hoewel de zee soms wat onstuimig kan zijn, voelt het als het laatste stukje van een mooie puzzel. Bij aankomst word ik begroet door palmbomen, lachende gezichten en een warme, vochtige bries — welkom in het paradijs.
Utila voelt meteen ontspannen aan. Geen auto’s (alleen golfkarretjes en scooters), kleurrijke huisjes, duikwinkels op elke straathoek en een internationale mix van reizigers en locals. De sfeer is laid-back, de zee kristalhelder en de belofte van onvergetelijke duiken hangt in de lucht.
Ik maak onvergetelijke duiken op Utila.
Aan alle mooie liedjes komt helaas een einde. Het voelt alsof ik hier gisteren ben aangekomen, maar er zijn al twaalf dagen voorbijgevlogen. Tijd voor de terugreis met Air Europa. Deze keer vertrek ik vanaf Utila met de ferry rechtstreeks naar La Ceiba, een stad op het vasteland. Van daaruit neem ik een taxi naar San Pedro Sula, een rit van ongeveer vier uur. Ook nu weer gaat de check-in vlot en ik sta in no time in de rij om te boarden.
Ik voel me net een koning!
Wanneer ik bijna aan de beurt ben, word ik plots aangesproken door een medewerkster van Air Europa. Of ik mijn boardingpass even kan overhandigen? Jazeker. De dame in kwestie verdwijnt even achter de balie en begint driftig op het toetsenbord te tokkelen. Na een paar minuten komt ze terug met een nieuwe boardingpass met een andere stoel. “Captain’s orders.” Ik begrijp er niets van, maar eenmaal aan boord blijkt dat ik een upgrade gekregen heb. Ik mag plaatsnemen in een luxe stoel in de eerste klasse. Wat een verrassing! Ik heb een zee aan beenruimte, krijg het diner geserveerd met echt bestek en drink soda uit een echt glas. Ik kan zelfs languit liggen op een platte stoel als ik dat zou willen. Heerlijk. Het opstijgen laat echter op zich wachten. Blijkbaar zijn we te zwaar geladen en moet er eerst wat cargo terug worden uitgeladen voordat we kunnen vertrekken. Uiteindelijk neemt dit een paar uur in beslag, maar het kan me niet deren. Ik voel me als een koning op een troon. Reizen in eerste klasse bevalt me wel. Door de vertraging mis ik de aansluiting in Madrid, maar gelukkig zorgt Air Europa voor een snelle oplossing: ik vertrek binnen een uur na landing al met een andere luchtvaartmaatschappij naar Schiphol.
De reis ernaartoe was lang, maar elke minuut waard. En eerlijk is eerlijk: dankzij de comfortabele vluchten van Air Europa begon het avontuur al in de lucht.
Tekst & foto’s: Tim Steenssens
Zijn volledige reisverslag lees je in DUIKEN editie 07.
Laat een reactie achter