Het is het einde van de middag als ik over de Caracasbaaiweg op Curaçao richting Tugboat Beach met de auto kronkel. Ik parkeer de auto en loop via de kleine beachbar naar het rotsachtige strand. Een groepje mensen is bezig met een workshop drijfhout schilderen. Ik ben vandaag echter gekomen voor de sleepboot die hier net voor de kust is gezonken. Het wrak ligt slechts op enkele meters diepte. Dit maakt het een zeer geschikte plek voor splitlevelfotografie. Een splitlevelfoto verbindt twee werelden die normaal van elkaar zijn gescheiden door de waterlijn. Dit geeft een uniek perspectief, dat normaal gesproken niet met je ogen is waar te nemen is. Om tot impactvolle splitlevels te komen, kun je het beste specifiek met dit doel te water gaan. Dus hoewel het verderop gelegen koraalrif hier ook prachtig is, laat ik mijn duikspullen achter in de auto en ga ik met mijn masker, snorkel en vinnen op pad.
De Tugboat op Curaçao vanuit de lucht gezien. Credit: Shutterstock
Voordat ik het water inga, controleer ik mijn camera en stel ik mijn ‘jump-settings in.’ Voor splitlevelfotografie heb je, naast een camera en onderwaterbehuizing, in ieder geval een wijde lens (hoe wijder hoe beter) en een domepoort (of domevormige voorzetlens) nodig. Tip: lees hier wat je voor camera-apparatuur meeneemt voor de mooiste foto’s! Mijn jump-settings, de instellingen waarmee ik het water in spring, geven me een goed startpunt. Dit zorgt ervoor dat ik in het water, zo min mogelijk instellingen nog hoef aan te passen. De belangrijkste jump-settings;
Ik zwem uit naar de Tugboat en maak er een paar rondjes omheen. Dit kleine wrakje is omringd met zeeleven. Een school met blue tang zwemt een rondje om het wrak heen en vervolgen hun weg, prachtig. Ondertussen ben ik aan het onderzoeken wat de beste hoek is voor de foto. Door de ligging en de vorm van het wrak kies ik voor een beeld in landschapsoriëntatie. Dit geeft het breedste perspectief van de omgeving en zorgt ervoor dat het hoofdonderwerp, het wrak, een groot deel van de foto kan beslaan. Portretoriëntatie kan ook heel geschikt zijn voor splitlevels. Het bijkomende voordeel hiervan is dat je meer speling hebt als de waterlijn beweegt, omdat je beeld ‘langer’ is.
Splitlevelfoto’s zijn technisch uitdagend en dwingen je om goed na te denken over het maken van je beeld. Als ik de ideale plek heb gevonden, start ik met het maken van een testshot om mijn belichting te controleren. Onder water is er minder licht dan boven water, waardoor het gedeelte onder water donkerder zal zijn dan het gedeelte boven water. Ik probeer een balans te vinden waarbij het gedeelte boven water nét iets overbelicht is, zodat het gedeelte onder water juist niet té onderbelicht is. Pas hiermee op, want als je te veel overbelicht, verlies je informatie die niet meer terug te halen is in de nabewerking. Houd vooral de lucht en de wolken goed in de gaten, dit zijn namelijk de eerste gedeeltes die overbelicht zullen raken. Ten opzichte van mijn jump-settings verander ik alleen de ISO-waarde naar 250 om tot een correcte belichting te komen.
Alles eerst goed instellen voordat je de daadwerkelijke foto maakt.
Vervolgens stel ik scherp op de boot. Ik zet de focus vast met mijn AF-on knop (back button focus) en zolang ik niet verander van positie, herfocus ik niet meer. Onder water focussen geeft je in combinatie met de juiste f-stop (vaak f16 of hoger) een scherpe onderkant en bovenkant van je foto. Als je boven water focust, zal het gedeelte onder water altijd onscherp zijn, dit wil je dus voorkomen.
Nu de belichting en de focus in orde zijn, is het tijd om mijn beeld te gaan maken. Er is wat golfslag waardoor het water en ik beide in beweging zijn. Dit maakt het lastiger om de waterlijn in het midden van het beeld te houden en de gewenste compositie te krijgen. Naast een gezonde portie geduld helpt de burst-mode van je camera hier enorm bij. Hoe meer foto’s je kunt maken per seconde, hoe meer kans dat het perfecte moment ertussen zit. Nu is het een kwestie van schieten, controleren en opnieuw proberen!
Op klaarlichte dag is het soms moeilijk om het LCD-scherm van je camera goed te kunnen zien. Hierdoor is het lastig om bijvoorbeeld de belichting van je foto goed in te schatten als je deze terugkijkt. Hiervoor kun je de histogram gebruiken. Dit is een grafische weergave van de belichting. Als een deel van de histogram helemaal links of rechts tegen de zijkant zit, noem je dit clipping. Dat betekent dat de lichtste delen (rechts), of de donkerste delen (links) van je foto geen details meer hebben en je dus informatie verliest. De pieken aan de linker (donkere) kant van de histogram hieronder komen voornamelijk van het wrak. De piek aan de rechterkant (licht) komt voornamelijk van de lucht en is heel dichtbij de zijkant, maar raakt deze nog niet. Hierdoor heb ik nog steeds informatie en details beschikbaar in de hooglichten tijdens de nabewerking.
Histogram en instellingen.
Persoonlijk gebruik highlight warnings nog vaker dan de histogram. Highlight warnings staan ook wel bekend als ‘blinkies’. Blinkies geven je een waarschuwing voor de overbelichte delen van je foto, wanneer je deze terugkijkt op je camera. Dit doen ze door deze delen rood of zwart te laten knipperen. Het fijne aan blinkies is dat je, in tegenstelling tot bij de histogram, in één oogopslag ziet welke gedeeltes van de foto overbelicht zijn. Vervolgens kun je eenvoudig aanpassingen maken. Na zo’n 10 minuten proberen en terugkijken denk ik dat ik de foto heb en zwem ik terug naar de kant.
Blinkies geven in rood of zwart aan welke gedeeltes van de foto zijn overbelicht.
Één van de grootste vijanden van een splitlevelfoto, zijn druppels water die zich vormen op de domepoort en die vervolgens te zien zijn in je beeld. Kleine geïsoleerde druppels kun je achteraf redelijk eenvoudig wegwerken in Lightroom of Photoshop, maar grote druppels op cruciale plekken kunnen je beeld flink verpesten. Ondanks dat je het nooit volledig kunt oplossen zijn er wel wat tips & tricks die je hiermee kunnen helpen:
Onbewerkt RAW file, geïmporteerd in Adobe Lightroom. Instellingen: 1/125, f16, ISO 250.
Na een heerlijk koud biertje bij de Tugboat Beachbar keer ik terug naar mijn appartement en importeer ik de RAW bestanden in Adobe Lightroom. Een splitlevel behandel ik in de nabewerking eigenlijk als twee verschillende foto’s; het gedeelte boven water en het gedeelte onder water. Nadat ik eerst de gehele foto van wat extra helderheid, contrast en nevel verwijderen heb voorzien, begin ik met het bovenwatergedeelte. Met een masker selecteer ik de lucht en breng ik de belichting met ongeveer een stop naar beneden. Er zijn een paar kleine waterdruppels te zien in de lucht, maar deze kan ik aan het einde makkelijk verwijderen in Photoshop. Vervolgens maak ik een masker voor de rots en breng ik de hooglichten hiervan iets omlaag. Gedeelte boven water; check!
Het eindresultaat van een splitlevelfoto van de Tugboat.
Nu ga ik aan de slag met het gedeelte onder water. Het water heeft iets te veel een aquakleur naar mijn smaak. Ik ga naar de kleurenmixer en verschuif de kleurtoon van aqua wat meer richting blauw. Ook breng ik de verzadiging van de kleur aqua wat omlaag. Dat ziet er al een stuk beter uit. Tijd om het wrak aan te pakken! Met een nieuw masker selecteer ik de Tugboat en voeg ik nog wat extra helderheid en textuur toe. De foto begint nu echt vorm te krijgen. Tijd om het even te laten rusten en er een dag later weer met verse ogen naar te kijken. Dit is een goede manier om je hersens weer even te resetten.
Voordelen van RAW
Nadelen RAW
Missie geslaagd! Ik heb een foto kunnen maken, die ik al lang in mijn hoofd had. Of je nu voor het eerst een camera meeneemt onder water of een ervaren fotograaf bent; Tugboat Beach is een plek waar je jouw creativiteit de vrije loop kunt laten. Dus laad je batterijen op, neem een extra geheugenkaart mee en ga het ontdekken tijdens je volgende verblijf op Curaçao. Ik ben heel benieuwd naar ieders unieke resultaten! Vergeet ook niet om af en toe je camera even te laten zakken tijdens je duikvakantie op Curaçao en te genieten van het moment. Uiteindelijk leg je de mooiste herinneringen niet vast op je geheugenkaart, maar in je hoofd. Succes!
Tekst & foto’s: Daan Kleinbussink.
Gebruikt materiaal: Nikon D500, Tokina 10-17mm fisheye, Ikelite behuizing met 8 inch domepoort
Op Curaçao zijn meer dan 85 duikstekken. Lastig kiezen!
Duiken op Curaçao is een unieke ervaring dankzij het kristalheldere water, het kleurrijke koraalrif en de enorme biodiversiteit onder water. Langs de zuidkust vind je tientallen goed toegankelijke duikspots, vaak direct vanaf het strand. Je kunt dus heerlijk op pad met je eigen pick-uptruck. Je hebt alle vrijheid! Dit maakt Curaçao ideaal voor zowel beginnende als ervaren duikers. Je kunt er zeepaardjes, schildpadden en honderden tropische vissoorten spotten. Bovendien is het zicht onder water vaak meer dan 30 meter, waardoor je optimaal kunt genieten van de levendige onderwaterwereld. Voeg daar de relaxte eilandvibe en het zonnige klimaat aan toe, en je begrijpt waarom Curaçao tot de populairste duikbestemmingen in het Caribisch gebied behoort.
De watertemperatuur op Curaçao is het hele jaar door heerlijk warm, gemiddeld tussen de 26 en 29 graden Celsius. Hierdoor kun je het hele jaar door comfortabel duiken, zonder dikke wetsuit. In de wintermaanden (december – maart) is het water iets frisser, maar nog steeds aangenaam voor lange duiken. Dankzij deze constante watertemperatuur blijft het koraalrif gezond en kleurrijk, en is de onderwaterwereld altijd actief en levendig.
Duiken op Curaçao verveelt nooit, omdat elk rif en elke duiklocatie zijn eigen karakter heeft. Van steile drop-offs tot ondiepe koraaltuinen en mysterieuze wrakken — elke duik biedt iets nieuws. De stroming is meestal mild, waardoor je rustig kunt verkennen en telkens nieuwe details ontdekt. Ook veranderen licht en zeeleven voortdurend; wat je ’s ochtends ziet, kan ’s middags totaal anders zijn. Zelfs ervaren duikers vinden na tientallen duiken nog nieuwe soorten en verborgen plekjes. Zo wordt Curaçao nooit saai, maar juist een plek waar je steeds weer iets bijzonders meemaakt onder water.
Laat een reactie achter