Stichting Duik De Noordzee Schoon vertrok vrijdag 5 juli voor de 13de duikexpeditie op de Noordzee: Expeditie Doggersbank 2019. In de blog van vandaag een bijdrage van Rogier Visser over wrakken, veel ijzer, roest en… ja netten.

Na een dag vol positieve emoties, spanningen en teleurstellingen zijn we vol gas op weg naar een nieuw wrak. De klok tikt al aardig door als we ons naar het achterdek verplaatsen. Gelukkig is de mist opgetrokken zodat de bijboot veilig het water in kan en wij kunnen duiken. Aangekomen op het achterdek maken we de kettingen, boeien en het anker zelf klaar om te gooien. In de starthouding staan we klaar om op commando het anker te werpen en de boeien erachteraan te gooien. Na toch wel wat ongeduldig te worden krijgen we van Ben, vanaf de brug de mededeling dat we toch weer een stukje verder varen, wrak helaas niet gevonden. Anker weer terug op het dek, kettingen weer van de reling en ontspannen. Na een paar strakke bochten bericht vanaf de brug, nog 1 minuut. JA nu klinkt het door de porto, hopa daar gaat het anker, de ketting en de boeien. Yes, we gaan duiken.

Inmiddels is het rond 20.00 knorrende magen overstemmen bijna het geronk van de zware diesel in de buik van het schip. Maar het is nog even wachten op het feestmaal van deze avond. De concentratie en het enthousiasme stijgt op het dek om te water te gaan. Ik duik met m’n maatje Rob, samen hebben we al vele wrakken bezocht. De briefing sprak over een groot stalen vierkanten wrak. In gedachten maak ik me een voorstelling van wat we aantreffen, niet zo moeilijk in dit geval met een vierkanten wrak 😉

Gele boei en netten!

Dat betekent dat het anker door Wouter en Ben is verwijderd van de afdaallijn en dat deze stevig is bevestigd aan het wrak. Terwijl onze ribhelden Soes en Endgie het anker de rib in sleuren staat de eerste groep duikers te trappelen om de 4 meter hoge commandosprong te maken vanaf het schip de prachtige blauwe Noordzee in.
Rob en ik zitten in de tweede groep. Ik analyseer het gas in mijn fles, stel mijn computer in, glij in mijn droogpak en vul mijn zakken met reeltjes, boeien, postzakken en hefballonnen. Ready to go!
We mogen springen! Hoppakee daar gaan we zoevend naar beneden langs de afdaallijn naar het wrak. Gigantisch stuk roestend ijzer doemt op in de diepte, mijn hart gaat sneller kloppen, hier doen we het voor. Al snel vinden netten, sportvislood (ja echt zover midden op zee!) en andere rommel. Ik klik mijn postzak los en begin met Rob aan onze schoonmaakduik. Al snel vinden we een grote Noordzeekrab helemaal ingewikkeld in een visnet, het naar mijn idee levensloze beestje snijden we ruim uit het net zodat we op dek er goed beeldmateriaal van kunnen maken. We gaan verder en vullen onze postzak ruim met verschillende stukken plastic netten.

Dan is de duiktijd alweer om, tijd om terug te gaan naar boven, onder weg nog de nodige deco stopjes voor dat Soes en Endgie ons sierlijk met rib vol gas naar het moeder schip brengen, plons van de plank achter de rib af stukje zwemmen naar de lift en hop we staan weer aan boord. Voor ik het weet staat een van de mededuikers al op mijn kuitbeen te kloppen om mijn vinnen uit te trekken. Echt dat duiken op deze manier op onze prachtige Noordzee is echt goddelijk. Ik kan er wel aan wennen! Samen met Rob zoek ik de zakken nog even door naar onze krab. Daar is ie, oepsie hij beweegt nog, het eten moet even wacht en we beginnen aan het bevrijden van onze nieuwe vriend en zetten haar of hem snel terug het water in. Snel opruimen, omkleden en aan tafel. Vanavond patat met biefstuk, prachtig rood van binnen precies zoals je dat in een 5 sterren tent ook krijgt. Nog een snelle de- briefing en ontspannen. Maar snel zoek ik mijn bedje weer op. Man wat een dag op naar morgen, er staan 3 duiken gepland.

Doggersbank

De wekker

Langzaam word ik wakker, niet van de golfslag maar van de wekker van Jouke, helaas was Jouke al weg en stond zijn wekker nog aan. Echt perfect begin van de dag… Not! Langzaam schuif ik mijn gordijntje open en kijk ik naar buiten, he nee he weer mist. Ik blijf nog even liggen als Rob de hut binnen komt, mogu! zeg ik, heb je die mist gezien? Haha zegt Rob, je kan beter je bril opzetten. O ja… Snel ontbijten en hoppa we gaan weer duiken. Prachtig wrak, veel ijzer, roest en … ja netten. Ook hier snijden we flink door en vullen onze zak welke we ook verrijken met een leeg blikje sprite en een telefoonhoorn. Eenmaal aan boord met alle netten en andere rommel van het wrak hebben Floor en ik er ook nog een beetje lol mee. Tijd om mijn kamer op te ruimen, man wat een bende is het daar. Ondertussen zoekt men op de brug nog een gigantische lijst met haakpuntjes af van vissers in de hoop een wrak te vinden: helaas geen wrak. Dat worden geen 3 duiken vandaag. Maar goed, langzaam gaan we richting het zuiden en pakken daar aan het eind van de dag nog een mooi wrak mee. Het is genieten, toedeledokie tot snel!

Tekst: Rogier Visser, Expeditie Doggersbank

Bekijk ook:

De spanning stijgt op de Doggersbank

3x een dwergvinvis!

Serieus op zoek naar de O13

Expeditie Doggersbank: Ruimte voor ontdekking

Tijd en ritme

Duikexpeditie gaat op zoek naar de onderzeeboot O13