Soms heb je van die momenten dat de zee heel onverwacht niet geeft, maar neemt. Het water is diep en heeft een kracht die we niet moeten onderschatten. Zelfs als de zee kalm is, schuilt er altijd iets donkers, dieps en mysterieus in haar. Goed buddycontact, visuele referentie en om je heen kijken kan letterlijk iemand het leven redden.

Tekst en foto’s: Anke Westerlaken

De eerste dag tijdens de check-duik zitten Maaike en haar verloofde Mark in mijn groep. Bij het afdalen hebben zij een momentje. Mark is zeer ervaren en Divemaster – Maaike is vrij nieuw in de sport.

Gespannen voor de duik

Ze is duidelijk gespannen en Mark probeert haar duidelijk te maken wat ze moet doen. Soms is het fijn om je partner als buddy te hebben, maar soms juist niet. En dat is hier het geval, aangezien Maaike zeer gevoelig op Mark reageert en van gespannen naar gestrest gaat. Ik besluit een handje te helpen. In plaats van het haar uit te leggen, neem ik Maaike bij de hand en geef ik Mark een signaal om ons te volgen.

Maaike ontspant en begint na een paar minuten van de duik te genieten. Ik blijf de hele duik dichtbij, maar het valt me op dat Maaike handsignalen lijkt te begrijpen, om vervolgens niet te doen wat er is besproken. In gedachten maak ik een notitie om dit later met haar te bespreken.

diep

Communicatie niet begrepen

Na de duik blijkt dat Maaike de communicatie niet goed heeft begrepen. Daarom wil ik graag dat Maaike en Mark de komende dagen met mij of de andere gids duiken, gewoon om een oogje in het zeil te kunnen houden. Deze week gaan we namelijk langs diep vallende wanden duiken met kans op een goede stroming, het wat grotere leven en dat soort dingen.

Anderen lezen ook:  Expeditie Doggersbank: Serieus op zoek naar de O13

De volgende dag bij Rocky Island (Rode Zee, Egypte) zwemmen de eerste haaien al om ons heen. De Oceanic White Tip (Longimanus) is over het algemeen heel nieuwsgierig en komt erg dichtbij. Ik wil voorkomen dat de haaien recht onder de boot liggen terwijl wij springen, om onaangename contacten te vermijden. Ik spring daarom eerst om de dieren wat op afstand te houden, totdat iedereen in het water is.

Vijf nieuwsgierige haaien

Ik spreek met Maaike en Mark af dat Mark eerst gaat en Maaike daarna, waarbij Mark haar naar de drop-tank brengt die naast de boot hangt. Eenmaal in het water ben ik behoorlijk bezig met vijf nieuwsgierige haaien. Ze staan erom bekend direct op je af te zwemmen, maar ik weet dat als ik mezelf groot maak en als een macho op ze af ga, dat ze dan afbuigen (don’t try this at home).

Op een gegeven moment zie ik Mark in het water en niet lang daarna ook Maaike bij de drop-tank. Door koppen te tellen weet ik dat iedereen in het water ligt en kan ik ophouden de haaien op afstand te houden.

diep

Waar is Maaike?

Ik zoek naar ‘mijn’ buddypaar. Mark ligt volledig gebiologeerd te kijken naar de rondcirkelende haaien, maar waar is Maaike? Als ik een blik onder mij werp, ontdek ik haar op diepte en ik maak een enorme bak lawaai met mijn rammelaar. Ik zie haar van links naar rechts kijken, maar niet omhoog en ze is daar alleen op die diepte.

Anderen lezen ook:  Blue Planet II aflevering drie: koraalriffen

Daarbij tuimelt zij in een spiraalvormige beweging steeds dieper en dat is een enge gedachte, aangezien er meer dan 100 meter onder de boot ligt. En dus dump ik als een malle al lucht uit mijn wing en ga als een baksteen naar beneden. Als ik Maaike bij haar kraan pak, zitten we zo’n 40 meter diep. Ze kijkt me wel aan, maar heeft een blik die me doet vermoeden dat zij er even niet bij is.

Ik breng haar in de reddingsgreep rustig en gecontroleerd omhoog. Ergens rond de 15 meter gaat haar licht aan en begint ze tegen me te glimlachen, maar ik laat haar niet los.

diep

Vol van haaienduik

Eenmaal op het dek is Maaike vol van haar eerste duik met haaien. Ik vraag haar hoe diep ze is geweest en ze zegt: «Even diep als jij.» Dan kijkt ze op haar computer en als ze de ruim 40 meter op de teller ziet staan, reageert ze vol ongeloof.

Ze heeft geen enkel besef van wat er is gebeurd en we spreken er uitvoerig over. Dat zij in een diepteroes zat is duidelijk, de vraag is alleen waarom en of dit vaker gebeurt. Als haar verloofde zich bij ons gesprek voegt, wordt duidelijk dat het niet uit te sluiten is dat dit vaker gebeurt. Daarnaast weet ik van haar dat ze een lang gevecht tegen kanker heeft gevoerd, en dat ze tot dusver gelukkig heeft gewonnen.

Flinke diepteroes

Ze is medisch gekeurd en mag van alle specialisten duiken. Maar ja, een flinke diepteroes als onervaren duiker in water dat enorm diep is, kan erg gevaarlijk zijn. Als ik haar niet had gezien en had opgehaald, was ze steeds verder gezakt met alle onomkeerbare gevolgen van dien. En dus besluiten we samen dat het niet verstandig is om weer in diepe wateren te duiken. Better safe than sorry.

Anderen lezen ook:  Samenwerking bij bescherming Nederlandse oorlogswrakken

Zo zie je maar weer wat het belang is van een buddy, goed om je heen kijken en contact houden. Love life… Blow bubbles.